• Maak Kennis
    met het Nederlands Jazz Archief en ontvang vrijblijvend het gratis kennismakingspakket.
  • Word Vriend
    van het Nederlands Jazz Archief en lees 4 keer per jaar Jazzbulletin.
  • Doneer
    en ondersteun onze activiteiten om de jazzgeschiedenis levend te houden.

Gepubliceerd op 27 augustus 2021 door jan brouwer

Categorieen: Jazz Bulletin

Jazz Bulletin 120 staat weer bomvol Nederlandse jazzgeschiedenis en en recenter verleden.

Saxofonist Guus Janssen (27) speelt graag met de big band Red Light Jazz Society, die hij samen met trompettist Dave Vreuls in 2016 oprichtte. Maar hij is zojuist ook als klarinettist toegelaten tot het Orkest van de Koninklijke Luchtmacht. Tegen Bart Nauta zegt hij:  ‘Ik wil uit zoveel mogelijk verschillende vaatjes kunnen tappen, zeker ook uit de traditionele jazz.

 

‘Be concerned with nothing but music. Take care of music and all other things will follow.’ Deze woorden, die Bill Evans op kleine bloknootvelletjes voor hem noteerde, karakteriseren tegelijk de levensloop van Floris Nico Bunink (1936- 2001). Twintig jaar na zijn dood op Tweede Kerstdag 2001 reconstrueert zijn vriend en medemuzikant Werner Herbers in twee afleveringen het verhaal van de Nederlandse pianist die bij Mingus speelde en met Bill Evans optrok. Een jongensboek vol hoogte- en dieptepunten.

 

Columnist Ben van den Dungen buigt zich in dit nummer over het Podiumplan en de Nederlandse klassieke- populaire en jazzmuziekwereld.

Een wonderlijk gezelschap
Frans Elsen en Piet Noordijk beleefden begin jaren zeventig een intrigerend intermezzo in hun beider muzikale ontwikkeling: een septet waarmee ze zich in de jazzrock stortten. NJA medewerker Frank Jochemsen produceerde samen met Erik Ineke de nieuwe NJA- cd Norway die deze muziek voor het eerst op de plaat laat horen. Drummer Eric Ineke (1947), de enige van de groep die nog leeft, blikt voor Jazz Bulletin terug op een inspirerende periode.

 

Cees Kranenburg (1942) groeide op als zoon van Ramblers- drummer Kees Kranenburg senior en het was haast vanzelfsprekend dat hij ook drummer werd. Hij vertelt zijn levensverhaal aan Jan Kelder, wiens vader ook in de Ramblers speelde. ‘Terugkijkend had ik er technisch meer uit willen halen. Ik ben achter dat drumstel gaan zitten en het werk was niet aan te slepen.’

 

Collectiebeheerder Ditmer Weertman drukt in zijn Schatkamer 2 brieven af, die eerder in 2020 zijn verworven door het NJA-kantoor. Het zijn twee humorvolle stukken tekst van Willem Breuker en producer Joop de Roo: “Verdomd plezierig te weten dat we het zo met elkaar eens zijn!”

Onze vijf Edisons en een unieke opname van Ann Burton

De NJA-cd’s zijn al drie keer bekroond met een Edison, zoals u wellicht weet. Vorig jaar werd onze collectie uitgebreid met maar liefst twee authentieke Edisons van zangeres Ann Burton, uit 1968 en 1981. In haar archief vinden we niet alleen de beeldjes, maar ook de bijbehorende oorkonde die ze op 7 maart 1969 tijdens het Grand Gala Du Disque in de Amsterdamse RAI ontving uit handen van acteur Guus Oster.

De tv-opnamen van die uitreiking werden gewist, maar in de collectie van jazzarchivaris Egbert de Bloeme (1937-2015) vonden we wel de audio, zodat de uitreiking en Ann Burtons fraaie muzikale bijdrage vanaf maandag 30 augustus hier te beluisteren zijn.

 

We werden blij verrast door het bericht dat ons eigen Ann Burton-album Early Blue dit jaar ook is genomineerd voor de Jazz Edisons in de categorie Het Document.

De jurymotivatie luidt: “De nog ontbrekende vroege opnamen van Ann Burton op voorbeeldige wijze samengebracht. Duidelijk wordt dat Ann Burton (samen met Rita Reys en Greetje Kauffeld één van de Grote Drie) ook op jonge leeftijd aan de wieg stond van de Nederlandse jazz-zang-traditie”.

Wat jonge jazzlui allemaal binnen één weekend konden doen, in juli 1973. Optreden in Wilhelmshaven en Bremen. Met tussenstops naar Rome vliegen en dan de Apennijnen oversteken. Spelen met Dexter Gordon, Dave Liebman en Al Foster. Een glimp opvangen van Horace Silver, Earl Hines en Miles Davis. Tot na het ochtendgloren spelen in een jam- sessie. Met een piepklein vliegtuig terug naar Milaan, overstappen naar Noord-Duitsland. Je auto terugvinden in Bremen. Coen de Jonge bevraagt pianist Rein de Graaff.

 

De Estafettecolumn is dit keer voor Suzanne Alt (1978, Würzburg, Duitsland). Ze is
fulltime saxofoniste, dj, componist en producer, sinds vele jaren woonachtig in Amsterdam. Naast haar muzikale werk zit zij namens de Ntb (Nederlandse Toon- kunstenaarsbond)in de ledenraad van de Kunstenbond en in het bestuur van de BIM.

Voorpublicatie: de memoires van Dick de Graaf 

Saxofonist Dick de Graaf (1954) staat veertig jaar op het podium. Hij viert dat met een bijzondere productie: een autobiografie vergezeld van een vinyl-album in kwartet- bezetting (Barry Green piano, Jos Machtel bas, Pascal Vermeer drums). Het geheel verschijnt onder de titel Festive bij ZenneZ Records. Het boek begint met zijn ervaringen als kind in Tamboer- en Pijperkorps Jong Beatrix en eindigt met enkele mini-optredens in corona-tijd. In deze voorpublicatie vertelt De Graaf over zijn eerste stappen op het jazzpad.

 

De jazz komt naar Nederland
Op onze site en in de nieuwsbrief waren wij blij met de TV-aandacht voor de jazz in Nederland toen de NTR in het kader van North Sea Jazz ruim 3 uur inruimde voor de jazz.
Voor menig ander was de uitzending juist een doorn in het oog. Hans Zirkzee, die zich al langer serieus bezighoudt met de Nederlandse jazz (hij schreef een schitterend geïllustreerd boek over de jazz in Rotterdam) vult maarliefst 4 pagina’s in Jazzbulletin en  schrijft: “Twee keer besteedde de publieke televisie het afgelopen jaar aandacht aan de Nederlandse jazzgeschiedenis. Met de muziek was weinig mis, maar ‘de historische context was ronduit bagger.

Meer lezen? Vraag dan vandaag nog een kennismakingsnummer aan van Jazz Bulletin, door sommigen zelfs het zinnigste jazzblad van Nederland genoemd.