![[Foto: Pieter Boersma]](/img/tentoonstelling/boersma/pieter.jpg)
Vanaf 1964 fotografeert Boersma. Hij bevindt zich dan in het gezelschap van een groep avontuurlijk denkende mensen waarvan Willem Breuker de meest bekende zal worden. Een grote liefde voor muziek in het algemeen en experimentele muziek in het bijzonder is de verbindende schakel. Albert Ayler, Edgar Varese, Anton Webern, Cecil Taylor, John Coltrane zijn mensen die ‘ontdekt’ worden.
Aanvankelijk speelt Boersma ook zelf, zo speelt hij bijvoorbeeld cello met het Orkest 66 dat optreedt op het roemruchte Loosdrecht Jazz Festival in 1966 en dat later de LP ‘Litany for the 14th of June 1966’ zal opnemen. Maar hij legt zich niet veel later geheel toe op de fotografie. Door zijn sterke verbondenheid met de experimentele groep musici kan Boersma gezien worden als de hoffotograaf van de ‘Revolutie’ in de Nederlandse Jazz.
Voor de site van het NJA zijn 14 foto’s geselecteerd uit de periode 1965 tot 1970. Naast dat de foto’s een goed beeld geven van de fotografische kwaliteiten van Boersma geven ze ook een beeld van de onstuimige ontwikkelingen in de Nederlandse Jazz.
Nadat groepen als Boy’s Big Band en het Misha Mengelberg - Piet Noordijk kwartet al veel voorbereidend werk hadden gedaan barstte de bom in 1966 voor heel Nederland met enerzijds de uitvoering van het Orkest 66 van Willem Breuker en de Misha Mengelbergs octet tijdens de Wessel Ilckenprijs uitreiking. Niet lang daarna zal de Instant Composers Pool worden opgericht, waarmee de geimproviseerde muziek in Nederland ook officieel een feit is.